La Coctelera

CerebroIzquierdo v2.0

« Listen Up | Inicio | Chaos »

7 Mayo 2008

Never Look Back

Hoy tenía un día muy productivo pero se me ha estropeado.
Mis días productivos acaban en el momento en que encuentro un problema que toma más de 20 minutos en ser resuelto.
Y este lleva dos horas sin resolverse.
Total, que he resuelto inspirarme y escribir.
Recordando, recordando... estaba por volver a hablar de mi Teoría del Color...
Pero recordando, recordando... he mirado atrás.
Es algo que no suelo hacer con frecuencia.
Habitualmente sólo lo hago a principios o finales de año, durante mi Balance.
Total; siempre digo que tengo una suprema facilidad para deshacerme de la gente.
Y es verdad, en lo que llevo de vida, quitando a los que nunca me fallan, he descartado a mucha, mucha gente.
No siempre ha habido un motivo particular o un proceso para esto.
Digamos que tengo un sexto sentido para saber qué me conviene y qué no.
Y si hay algo que no soporto, es que me lastren la independencia, que me mientan, o que hablen por mí.
¿Resultado? Muchísima gente dejada atrás.
Y no solo 'gente' refiriéndose a 'conocidos'.
Hablo de gente con la que llegué a compartir mucho.
Pero todo fuego se acaba apagando.
Y es buena costumbre dejar que se apague cuando debe.
Eso de alimentarlo con bolas de papel sólo lleva a arrastrarse.
En fin; que a riesgo de parecer insoportablemente borde, lo confieso:
Me cuesta muy poco apagar por completo cualquier fuego.
No me da ninguna pena; al final... más vale calidad, que cantidad.
Y quienes superan el filtro del tiempo...
tengo por seguro que son los mejores que puedo tener.
Y sin embargo [o "pero", para gEMA que ama los "peros"]...
Los ratos que miro atrás no puedo evitar fijarme en algunas de esas personas que ya no están en mi vida.
Porque después de todo, todos [o casi] somos humanos y construimos puentes con otros humanos.
Y como todo se pega, me figuro que una parte de esa gente se quedó en mí.
Y supongo, que una parte mía también en ellos.
Seguramente no haya nada malo en ello... pero a veces...
A veces uno se da cuenta de que cuesta más de lo que pensaba quemar los recuerdos.
Maldita manía de establecer puentes ya no con personas, sino con objetos, o canciones, o ...
Da igual; no me avergüenzo (y si tuviera vergüenza tampoco lo haría).
Ni me arrepiento de nada que haya hecho, pues casi todo el mal es relativo, y mientras siga aprendiendo ...
Total, ni odio ni me gusta que me odien.
Así que a aquellos que me fallaron, aquellos a quienes fallé, les sigo deseando lo mejor.
Y en eso se queda. A veces en eso y una canción.
Pero no más.
¿Y vosotros? ¿Arrástrais gran cantidad de lastres, o vais ligeros de equipaje?
Porque mirando atrás no se llega a ningún sitio.
Y aunque para ser feliz no requiera grandes objetivos,
podéis tener por seguro que llegar... quiero llegar muy lejos.

.--

servido por Kazz 7 comentarios compártelo

7 comentarios · Escribe aquí tu comentario

caracolesdecanela

caracolesdecanela dijo

hola Kazz!
aquí en la oficina, (no se frieron al final los ordenadores) y estamos esperando las 15:00 h. como agüita de mayo.
En fin...
Preguntas si tenemos lastres, uff, cómo no.
¿Quién no se acuerda de...? ¿de cuando...?aquella noche...tu canción, un perfume.
Lo que he ido caminando, me ha hecho ser un poquito como soy ahora.
Aiss
Tengo un lastre, además, que creo que jamás me abandonará. ¿por qué?...supongo que porque no puedo...o no quiero...no sé.
Un abrazo Kazz.

7 Mayo 2008 | 02:40 PM

jenni

jenni dijo

Siempre he dicho, que cada persona es como es por la gente que conocio, porque tuu fuiste aprendiendo de ellos, de su forma de actuar, de ser, y aunque no les copies, en un futuro, lo usaras.

Siempre es bueno conocer a gente, de todo tipo, para luego crearnos una mejor personalidad.

Muchos besos, me ha gustado .

7 Mayo 2008 | 03:14 PM

asdfghjklñ

asdfghjklñ dijo

Això de fer ponts me sona... ves alerta que n'hi ha que cauen...

S'email de BeerTime moooolt currat!

7 Mayo 2008 | 08:44 PM

gEMA

gEMA dijo

Hello =)

Para una vez que vengo a clase, y me dedico a leerte, como si no tuviera ya bastante de tu verborrea. Si cuando yo digo que eres un mal ejemplo......

Besos
gEMA

8 Mayo 2008 | 11:11 AM

Mònica

Mònica dijo

:) El millor per tu també

9 Mayo 2008 | 05:53 AM

Magda

Magda dijo

mmm bon escrit, m´agrada molt. Feia temps que no passava per aquí :)

Jo crec que en un dels darrers filtres me vaig quedar enrera... però be, voldria que sabesis que, des de la distancia, i portant-me com una mala amiga per no cridar-te mai (mea culpa), sempre t´he gordat un lloc especial.

13 Mayo 2008 | 02:14 PM

Deborita

Deborita dijo

Pero la que ama los peros no soy yo???

Vale... acabo de entender por que no me llamas...

mmm...

14 Mayo 2008 | 08:59 PM

Escribe tu comentario

« Listen Up | Inicio | Chaos »


Sobre mí

Avatar de Kazz

CerebroIzquierdo v2.0

BCN, España
ver perfil »
contacto »
Me llamo Kazz y me gusta el jazz, aunque prefiero el rock y todo el mundo insiste en llamarme como le da la real gana, así que tomaos la libertad. Soy humano, mallorquín itinerante, friqui, y músico. Liándola desde 1984. Esto es CerebroIzquierdo, que al principio contaba cosas interesantes y ahora cuenta mi vida. Acostumbra a tener canciones por títulos de post, que suelen estar aquí. Y me extendería más, pero ya escribí una profunda introspección.

Para quejas y demás paranoias: kazeedarrobagmail.com


Add to Technorati Favorites

Neurona Musical



Activismo




Creative Commons License
Y todo esto es CC

Fotos

Kazz todavía no ha subido ninguna foto.

¡Anímale a hacerlo!

Buscar

suscríbete

Selecciona el agregador que utilices para suscribirte a este blog (también puedes obtener la URL de los feeds):

¿Qué es esto?

Crea tu blog gratis en La Coctelera